Projectgegevens

Ulft Silvolde, over de Oude IJssel

43 m2/m1

Start bouw: 19/02/2026
Opgeleverd: 01/03/2022

Brug / viaduct

Hergebruik/herbruikbaarheid:
Bestaande constructies

Ruimtelijk-functionele doel:
Vervanging bestaand gebouw/bouwwerk

Documenten

Geen documenten beschikbaar

Hoge Brug, Ulft

Hoge Brug, Ulft

Hergebruik nu, voor hergebruik straks. Zo kun je de vernieuwing van de Hoge Brug in Ulft in een notendop karakteriseren. De bestaande, vaste brug voor fietsers en voetgangers heeft plaats gemaakt voor een nieuw exemplaar, op dezelfde locatie én ontworpen en gebouwd met de materialen voor zijn voorganger.

Voor voetgangers en fietsers, van recreant tot scholier, vormt De Hoge Brug een essentiële, ruim 40 m lange verbinding over de Oude IJssel tussen de plaatsen Ulft en Silvolde. Toen voor de bestaande brug, gebouwd in 1956, het einde van de levensduur in zicht kwam, was vervanging dan ook geen issue. Maar dat diende volgens de gemeente Oude IJsselstreek dan wel circulair te gebeuren.

Circulair potentieel gewogen

Bij aanbesteding viel de keuze op het circulaire concept van het team van Dusseldorp en Royal HaskoningDHV: vervang de oude stalen brug door een ‘nieuwe’ brug waarbij zoveel mogelijk elementen van de oude staalconstructie worden hergebruikt.

In de eindfase van de aanbesteding hield de gemeente de deelnemende concepten – één in staal en twee in hout – nog tegen elkaar aan op grond van het potentieel voor circulariteit. Hierbij werd waarde toegekend aan bijvoorbeeld de (mate van) besparing op grondstoffen en de mogelijkheden voor hergebruik van de materialen. De staalvariant bleek het meeste te bieden te hebben.

Vernieuwende terugkeer

In wezen heeft de oude brug plaats gemaakt voor een vernieuwde versie van zichzelf. De oude draagconstructie van twee stalen liggers en de twee schuin geplaatste stalen jukken waarop de brug aan weerszijden van het water afsteunt, zijn opnieuw toegepast in de nieuwe brug. Ook na de wedergeboorte haalt de brug een vrije (doorvaart)hoogte van zo’n 8,75 m (vandaar de naam ‘Hoge Brug’). De doorvaartbreedte tussen de beide jukken bedraagt wederom zo’n 23 m.

Uit onderzoek van Royal HaskoningDHV bleek dat de oude staalconstructiedelen na behandeling prima opnieuw toepasbaar zouden zijn voor de nieuwe constructie. Na demontage zijn de onderdelen van roest ontdaan, versterkt en voorzien van een nieuwe conservering. Voor het versterken van de constructie en voor de leuningen van de nieuwe brug is staal gebruikt dat is overgebleven van de ontmanteling van de oude buizenfabriek in Silvolde, vlakbij de Hoge Brug.

Alleen het brugdek is nieuw. Het dek is gemaakt van planken van Accoya hout, een zachthout dat in prestaties en levensduur niet onderdoet voor hardhout.

Aan een van de uiteinden heeft de brug nog een uitkijkbordes gekregen, een recreatief extraatje. Voor een veilige overtocht tijdens donkere uren is de brug toegerust met LED-verlichting.

Projectpartners

Opdracht

Gemeente Oude IJsselstreek

Architectuur

nvt

Constructief ontwerp

Royal HaskoningDHV

Hoofduitvoering

Dusseldorp Infra, Sloop en Milieutechniek

Demontage

Eeftink Rensing

Staalconstructies

Eeftink Rensing

Overige partners

Conceptontwikkeling en advisering: Royal HaskoningDHV, Eeftink Rensing en Mothership

Fotografie

Impressies en tekeningen: Royal HaskoningDHV • Foto’s: Ossip van Duivenbode

Ervaringen projectpartners

Welke vorm van hergebruik/herbruikbaarheid van staal is in dit project (het meest) toegepast?
Bestaande constructies
Wat was het voornaamste, overkoepelende ruimtelijk-functionele doel van het hergebruik in het project?
Vervanging bestaand gebouw/bouwwerk
Wat was de belangrijkste duurzaamheidsambitie of -motief voor hergebruik in het project?
Uit welke bron(nen) zijn de herbruikbare constructiedelen voornamelijk ‘geoogst’?
Was van de herbruikbare constructiedelen voldoende technische informatie beschikbaar?
Is bij het beoordelen van de constructiedelen op geschiktheid voor hergebruik, gebruik gemaakt van de 'NTA 8713 Hergebruik van constructiestaal'?
Ja, integraal en vanaf de vroegste ontwerpfase, als een soort leidraad
Hoe zijn de kwaliteiten / geschiktheid van de constructiedelen voor hergebruik beoordeeld?
Hebben de constructiedelen (bij DO of UO) nog bewerking/aanpassing ondergaan, t.b.v. het (veilig en verantwoord) hergebruik?
Nee, niet of nauwelijks
Is de ‘nieuwe’ constructie op zijn beurt geschikt voor hergebruik in de toekomst?
Nee.
Zijn de (technische) gegevens van de constructiedelen vastgelegd in een materialenpaspoort?
Nee.
Zijn de geometrie van de hergebruikte constructiedelen, de posities in de ‘nieuwe’ constructie en de relaties met andere constructiedelen opgenomen in een (collectief toegankelijk en toepasbaar) 3D-model?
Nee.